เนื่องจากชินชากับสีสันบล็อคอันเก่าแล้ว เลยพยายามปรับมาเป็นแบบสีเย็น ๆ กันบ้าง รอบนี้เลยขอเป็นสีฟ้าขาว กันบ้าง จะได้พักสายตาด้วย
ออกมายังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางเท่าไหร่...OTL
ด้วยความที่ช่วงนี้เริ่มเอาใจออกห่าง EyeShield21 เลยพยายามเอาคุณชินเข้ามาดึงตัวเองไว้ (ใครที่อ่านสปอยหลัง ๆ คงเข้าใจ เพราะว่าหลัง ๆ มัน...แปลกกว่าที่เคยเป็นมาจนรู้สึกเหมือนอ่านการตูนคนละเรื่องยังไงก็ไม่รู้สิ)
Themeก่อนหน้านี้ลงนิยายไม่ค่อยสะดวก รอบนี้เลยลองปรับให้มันเอื้อต่อการลงficด้วย ตอนนี้ยังไม่โอเคเท่าไหร่ แต่จะปรับไปเรื่อย ๆ ช่วง2-3วันนี้ (เจอโค้ตแล้วลายตา ขอค่อย ๆ ปรับไปดีกว่า)
ช่วงหลังes21ค่อนข้างแปลกไป ส่วนตัวเรารู้สึกแปลก ๆ ไม่ใช่ว่าเพราะชินหมดบท รึอะไรแบบนั้นนะ (อันนี้ก็เกินไป555+) แต่ช่วงที่กาโอออกมาเราก็รู้สึกว่าสมดุลของเรื่องมันเสียไปแล้ว แต่ยังอยู่ในระดับที่ยังพอรับได้อยู่บ้าง (อาจมีโวยวายกาโอที่ทำให้คิดซังเจ็บตัว แล้วก็ตบพี่โยจนแขนแทบแหลกไปไม่น้อย แต่ยังไง ๆ ก็ยังถือว่ายังอยู่ในขอบเขตที่ยังพอรับได้ แถมตัวละครอย่างคิซารางิก็ยังโอเค)
ทีนี้...พอหลัง ๆ มี QB สาว (บางคนแรก ๆ มีรายการเดาว่าเป็นสาวไม่แท้มั่ง สาวดุ้นมั่งละ แต่หลัง ๆ ดูท่าจะเป็นอะไรที่เรียกว่า คงหลอกตัวเองไม่ได้แล้วละมั้งว่านี่สาวแท้ แถมสวยซะด้วยสิ) เราเองตอนQBสาวออกมาเราอึ้งไปหลายวัน ไม่คิดว่า อ. จะเขียนออกมามุขนี้ได้ เพราะกีฬาแบบอเมริกันฟุตบอลนี่จะให้หญิงสาวที่บอบบางขนาดนั้นลงสนามมันจะเหลือเหรอในความจริง?
แล้วเป็นQBเบอร์1ของอเล็กซานเดอร์ด้วยเนี่ยน่ะสิ จากที่ในทีมมีคนเป็นร้อย ๆ เธอเ้ป็นเบอร์1ได้อย่างไร?
เราประเมินเอาจากที่ว่า คิดเองเป็นQBที่ขว้างลูกไว แน่นอนที่เรื่องการปาไวเป้นสิ่งที่เกิดจากกำลังแขนและการฝึกฝน แต่ทว่าคาริน(เธอคนนั้นจากอเล็กซานเดอร์)เธอผอมบาง แขนเล็กด้วย เธอแทบไม่ต่างจากสาวทั่วไปเลย และด้วยความเป็นหญิงด้วย เราจึงกังขาว่าแรงแขนของเธอเพียงพอแล้วหรือสำหรับการเป็นNo.01
ถัดมา...ดูจากQBแบบพี่โย พี่โยมีเรี่ยวแรงที่ก็ไม่ธรรมดา ดูจากการขว้างลูกเลเซอร์ก็ทำให้เดาได้ไม่ยากว่าแรงแขนพี่โยก็ร้ายพอดู ถึงพี่โยจะไม่กล้ามแขนใหญ่โต แต่ก็เป็นผู้ชาย(ที่แบกปืนไปไหนมาไหน...ปืนอันเท่านั้นน้ำหนักไม่ใ่น้อย ๆ) แต่อาวุธสำคัญคือมันสมองของพี่โย เพราะสิ่งที่โดดเด่นเห็นแต่ไกลในสกิลทั้งหลายของพี่โยคือการวางแผนและการคิดที่ดี ทว่าคารินก็ยังดูเป็น QB ที่มีนิสัยอ่อนต่อโลกยิ่งกว่าพี่โยซะอีก จึงถือว่าเธอก็ไม่เหมือนพี่โย
มาดูที่QBแบบคุณทาคามิของโอโจมั่ง...การเป็นผู้ชายของเขาก็มีจุดด้อยคือขาที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการเปลี่ยนโพสิชั่น เขาไม่สามารถวิ่งได้ดีนัก และทำให้เขาต้องพัฒนาการขว้างลูกให้ดีด้วยจุดอื่นที่ทำให้เขาได้เปรียบ คุณทาคามิมีความฉลาดสูสีกับพี่โยเลยทีเดียว รวมกับการเอาความสูงและการใช้การขว้างลูกเน้นการบุกโดยใช้ส่วนสูงเป็นประโยชน์ร่วมกับซากุราบะซึ่่งเป็นฝ่ายรับลูกที่ตัวสูง ทำให้เขามีจุดที่เป็นQBที่มีแนวทางโดดเด่นเช่นกัน
ส่วนQBคนอื่น ๆ ก็มีจุดเด่นคล้าย ๆ กัน กับที่เอ่ยไปข้างบน...ซึ่งดูยังไงๆคารินก็ไม่ได้มีลักษณะเหมือนใครเลย
เราเองยังรู้สึกว่าต้องดูท่าทีอีกรอบว่าผลจะออกมายังไง อาจจะมีไม้ตายซ่อนอยู่ แต่ว่าประเมินจากที่ดูแล้วมันคิดไม่ออก แล้วก็ความเป็นไปได้ต่ำมาก ๆ
อันต่อมา...
แอร์วอร์ค!!
ใครที่ยังไม่ได้อ่านสปอยช่วงหลังที่เริ่มแข่งกับทีมของอายชิลด์ตัวจริงคงจะงงๆ แต่คนที่อ่านจะเข้าใจ
รับมุขนี้ไม่ได้จริง ๆ ให้ดิ้นตาย ไม่รู้ว่ามันจะอภินิหารไปไหน? คือเดินเหมือนเป็นเซียนเทพมาก ๆ ไม่ได้มีอาการตะกุยตะกายหนักเรี่ยวกินแรงอะไรเลย มันเทพจัด ๆ เลยเถอะ
ทำเอาเครียดไป...แล้วมอนตะจะเอาอะไรไปสู้เทพแบบนั้น?
(คิดดูแล้วถ้ามอนตะมันเก่งสู้อีกฝ่ายได้คงเทพตามกันไปติด ๆ ...)
แต่มอนตะก็ช่วงขาสั้นกว่าเยอะ จะไม่ไหวเอามากกว่า เพราะตอนประจันกับซากุระบะก็เสียเปรียบเห็นชัดอยู่แล้ว แต่ดีที่ประเมินว่ามอนตะน่ะซ้อมมาจนคล่องกว่าซากุระบะ อีกอย่างเจ้าตัวก็มีทริคในการจับลูกที่ดี มันเลยยังพอลบล้างไปได้บ้าง
แต่หนนี้มันท่าจะหนาว...เล่นเดินยังกะเซียนเหยียบยอดเมฆได้นี่มอนตะจะเอาอะไรไปสู้เนี่ย?
แอบเครียดแทนเดม่อน...
....
ที่แล้วมาชอบการ์ตูนเรื่องนี้เพราะมันอยู่ในขอบข่ายความเป็นไปได้ ไม่เวอร์จนเกินไป แต่สนุก มันช่วยให้ตอนที่อ่านมันมีพาวเวอร์ อ่านแล้วมีพลังจะทำสิ่งต่าง ๆ ต่อไป
ถามว่าทำไม?
เพราะมันยังเป็นการ์ตูนกีฬาที่สนุกแบบยืนพื้นอย่างสามัญได้มากกว่า70%น่ะสิ มันมีผลต่อผู้อ่าน ทำให้มีกำลังใจ มีการเอาเป็นแบบอย่าง เพราะมันไม่เวอร์จนเกินขอบเขต เราว่านี่คือส่วนที่เป็นจิตวิญญาณของเรื่องนี้เลยนะ
เพราะถ้าเวอร์ไป...คนอ่านก็จะคิด ยึดติดว่ามันเป็น "การ์ตูน"
ใช่...มันคือการ์ตูน
แต่การที่มันยังมีส่วนที่สมดุลอยู่ มีส่วนที่เป็นไปได้อยู่นั่น มันทำให้คนอ่านรู้สึกว่า ...ถึงเป็นเราเอง เราที่เป็นคนธรรมดา ไม่ใช่ตัวการ์ตูน เราก็ยิ่งใหญ่แบบเขาเหล่านี้ในเรื่องได้
แต่การที่ทำให้มันเวอร์เกินไป...มันจะมีผลให้คนอ่านคิดว่า "มันเป็นการ์ตูน" เขาชนะได้ ตัวเอกชนะได้ เก่งได้ ดีได้ นี่เพราะเป็นการ์ตูน เป็นเรื่องสมมติ คนเขียนจะทำยังไงก็ทำได้ สุดท้ายตัวเอกก็ต้องชนะอยู่ดี แต่เราที่เป็นคนจริง ๆ น่ะ ไม่มีทางเป้นได้หรอก
เวลาอ่านจบ...ก็จะได้แค่ความสนุก ความสะใจ แต่จิตวิญญาณที่ทำให้เปลวไฟมันคุกรุ่นมันลดลงไปนะเราว่า
เป็นจุดที่น่าเสียดาย...ถ้ามันจะเปลี่ยนไปในทิศทางนี้ต่อไปเรื่อย ๆ
ความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อจะไม่สำคัญเหมือนที่สัมผัสได้จากเรื่องนี้ในอดีตอีกแล้ว
ยอดขายที่สูง การตลาดที่ดี มันก็เป็นสิ่งที่ดี แต่ว่า...ถ้าเลือกการตลาดและความหวือหวา เราคิดว่าส่วนนี้ของเรื่องES21จะค่อย ๆ หายไปน่ะ
ถ้าหายไปจริง ๆ ...คงน่าเสียดาย
