มิตรภาพหน้าตาเป็นยังไง แล้วคุณคิดว่าตัวคุณรู้จักหน้่าตาของมันไหม?

ในความเป็นจริงแล้ว เราจะไม่มีทางรู้จักมัน...จนกว่ามันจะรู้จัีกเรา

"มิตรภาพ" ใช้เวลาในการเจริญเติบโต การดูแล การเอาใจใส่ ความเข้าใจ และความเสมอต้นเสมอปลาย และใช้ใจ...ให้ 'มิตรภาพ' งอกงาม

"มิตรสภาพ" ไม่ต้องใช้อะไรเลย แค่คุยกันสักครั้งก็เป็นมิตรกันโดยสภาพได้ เวลาไม่มีผลกับมิตรสภาพ มันไม่มีการเจริญงอกงาม มันไม่ต้องดูแลเข้าใจ มันไม่ต้องการความเสมอต้นเสมอปลาย...และที่ทำคัญ

'มิตรสภาพไม่ต้องใช้หัวใจ...มิตรภาพต่างหากที่ใช้หัวใจ'

 
ในโลกที่มี ความวกวน ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน
ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย
ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ
จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร
แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

ฉันดีใจ ที่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
ฉัน ก็ รู้และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

ในอุปสรรค ที่มากมาย
ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย
ในอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต
ในความเจ็บปวดที่ต้องเจอ
ที่ไม่เคยพ้นไปสักที
และยังไม่รู้พรุ่งนี้ ต้อง เจอกับเรื่องใด

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ
ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ

ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
ฉัน ก็ รู้ และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ

ฉันดีใจ ที่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ
ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้
ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ กับฉัน

.

.

.

เพลงมันก็ฟังเพราะ สวยงาม ความหมายดี...แต่บางครั้งมันก็ยากที่จะหาได้จริง เพราะในความเป็นจริง สิ่งสวยงามไม่ได้สวยทั้งนอกและทั้งใน บางทีข้างนอกสวย ข้างใน...เน่าเฟะ

แต่ถึงอย่างไรมันก็เป็นสื่อที่ทำให้ผู้คนสัมผัสความอบอุ่นที่อาจไม่มีอยู่จริง แม้บางครั้งความหมายของมันนั้นดีเกินไป และสวยงามเสียจนฟังแล้วชวนเจ็บปวด...เพราะรู้ดีว่าถึงปรารถนาได้มา แต่มันก็เป็นไปไม่ได้

มันไม่มีอยู่จริง...

วันนี้ตอนบ่ายเขียนนิยายรอคนอยู่ที่เน็ตคาเฟ่...ตัวละครหนึ่งในเรื่องของเราพูดว่า

"บด ขยี้ ฆ่า ทำลายคือสัจธรรม ต่อให้มีคนดีที่แสนดีแค่ไหนต้องร่วงลงนรก ไอ้สวรรค์อันสูงส่งมันก็คงไม่สามารถช่วยอะไรใครได้แน่...สีขาวไม่ใช่ความกรุณาเสมอไปหรอก!!"

ความเป็นจริง...น่ากลัวเสมอ

เฟลาส์ที่ยึดมั่นในความซื่อตรงยังต้องเติบโตและยอมรับความเ็ป็นจริงอันโหดร้ายในโลกนี้...ชายที่ไม่เคยคิดว่าในชีวิตจะต้องฆ่าใคร ชายที่ไม่คิดว่าจะต้องเผาผลาญความทรงจำที่สำคัญที่สุดเพื่อรักษาชีวิตให้รอด...แต่ท้ายที่สุด ต่อให้ด้นรนสักแค่ไหน เขาก็หลีกเลี่ยงมันไม่ได้

เขาต้องเรียนร้ความขมขื่นของโลก เรียนรู้ว่าบางสิ่งบางอย่าง...แค่เราคนเดียวเชื่อมั่นสุดหัวใจ มันก็เปลี่ยนแปลงคนอื่น ๆ ในโลกนี้ไม่ได้ และบางครั้งต้องเรียนรู้ที่จะต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำเพื่อก้าวไปข้างหน้า และต้องเรียนรู้ที่จะต้องอดทนเมื่อถึงวันที่จะต้องจำใจสละบางอย่างเพื่อให้อยู่รอด

การเผชิญหน้าที่ขื่นขม...ทำให้แยกแยะ 'มิตรภาพ' และ 'มิตรสภาพ' ได้ชัดเจนเสียจนน่าชัง บางครั้งก็ทำให้รู้สึกเจ็บปวดเสียจนอยากกรีดร้องแข่งกับความบ้าคลั่งของฟากฟ้าที่น่ารังเกียจ

บางครั้งกำลังใจที่เหลืออยู่น้อยนิด  คือความดีใจ คือความรู้สึกดีใจที่มีกันและกันอยู่...แม้โลกทรยศ ขออย่าให้เธอทรยศ แค่นั้นก็สามารถเดินต่อไปแม้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเรื่องราวขื่นขมแค่ไหน

'มิตรภาพ' มีคุณค่า...เพราะโตช้า แต่ยั่งยืน สานต่อเป็น 'ความผูกพัน'

แต่ 'มิตรสภาพ' ก็เป็นได้แค่นั้น...ตรงตามตัวอักษร  คือเป็นมิตร โดยสภาพ

มันไม่มีค่า...ไม่ว่าจะถมลงไปเท่าไหร่ก็ไม่มีทางเต็ม ไม่เคยพอ และสลายหายไปเพราะเป็นแค่ภาพลวงตาปลอม ๆ ...ในวันที่เราทำผิดเพียงครั้งเดียว เพราะความผิดนั้นจะทำให้ความดีที่ทำมา...ลงนรกไปกับเรา

'เพื่อนดี' ได้ 'มิตรภาพ' และ 'ความผูกพันและความทรงจำยาวนานที่อบอุ่น'
'เพื่อนตามสภาพ' ได้ 'ความว่างเปล่า' ไม่ว่าจะทำอะไรแค่ไหนก็ได้แค่ 'สภาพ' ที่สักวันมันก็สลายไป

...

สำหรับบางคน...ถมเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม
แต่สำหรับอีกบางคน...ความอบอุ่นน้อยนิด ถือเป็นเกล็ดดาวอันมีค่า

...

"จงเรียกฉันว่าคนโง่...เพราะฉันโง่จริง ๆ "

...

คำว่าเพื่อน  มีแค่แก กับฉัน...ไม่มี 'คนอื่น'
เรามีแค่ความซื่อตรง จริงใจ ถ้อยคำที่มีแค่จากฉันสู่แก

มีเพียงความเชื่อมั่นที่หามีแสงใดเทียบเท่าได้

EDIT: เรื่องงานCPคิดว่าคงไม่ไป (แต่อะไร ๆ ก็ไม่แน่นอนเพราะดูเหมือนมีเหตุต้องไปนิดๆ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจวินาทีสุดท้าย)

ช่วงนี้ขอความกรุณา... 'อย่าพูดอะไรก็ตามเกี่ยวกับ ฟุตบอลยูโร'
อันนี้กึ่งขอร้อง กึ่งเตือนล่วงหน้า...ใครพูดถึงเรื่องนี้เราอาจจะของขึ้นเอาง่าย ๆ

วันนี้เปลี่ยนเบอร์มือถือเรียบร้อยแล้ว...ลากันทีโปรขูดเลือดนาทีแรกแพงจนไม่รู้จะแพงยังไง กับสัญญาณที่ห่วยสะบัดของ1-2-call(ไม่ว่าที่ไหน) เพราะมันพลอยจะตัดสายให้ต้องโทรออก เสียนาทีแรก5บาทอยู่เรื่อย! ลามันด้วยความหน่ายและเซ็งเล็ก ๆ ประกอบกับอารมณ์เดินไปจ่ายค่าเน็ตแล้วแวะเคาท์เตอร์ทรู เลยซื้อซิมใหม่ เปลี่ยนเบอร์ก็ดี...เปลี่ยนทั้งโปร เปลี่ยนทั้งเบอร์

และกับอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญกับเรามาก ๆ ...เป็นเรื่องดีในเรื่องเลวร้ายทั้งหลายทั้งปวงที่เกิดขึ้นทั้งสัปดาห์ประดังเข้ามาแบบเงียบ ๆ สาดลงมาอย่างกับฝนไล่ช้างซวยติดต่อกันไม่ว่าเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ เรื่องขี้มด เรื่องช้าง ๆ ...ตั้งแต่ต้นสัปดาห์จนถึงกระทั่งวันมะรืนที่ผ่านมานี่เลย 

มีเมื่อคืนวานเท่านั้นแหละที่มีเรื่องดี ดีมาก ๆ ... แต่เรื่องดีที่ว่านั้นอับไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้ต้องไปนอนแล้วค่ะ  คงต้องยกยอดไปเอนทรี่หน้า (แต่บางคนคงรู้แล้ว...ตอนนี้คงไม่ค่อยตื่นเต้นเรื่องนี้)

ฝากข้อความถึงม่อน ๆ : " คืนมะรืนเราปิดโทรศัพท์เองแหละ ได้ข้อความแล้วแต่โทรกลับไม่ได้ ตังซิมเก่ามันหมด พอดีอยากได้ความสงบ...เค้าอยากหลับมาก ๆ เลยน่ะเพราะเหนื่อยใจ แล้วก็นอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว ขอโทษที่ไม่ได้โทรไปนะ "

edit @ 5 Jul 2008 01:21:12 by ~๐★ Luvless ★๐~